Egelvissen (Diodontidae) vormen een grote familie van beenvissen uit de orde van Kogelvisachtigen (Tetraodontiformes) (onderorde: Tetraodontoidae). Een bijzonder geslacht uit deze familie zijn de Diodon. Egelvissen worden soms verward met kogelvissen (of Tetraodontidae). Kogelvissen dragen echter, in tegenstelling tot egelvissen geen stekels op de huid. Egelvissen kunnen bovendien hun stekels (een soort beweegbare stralen) laten bewegen, en hebben een sterke bek waarmee zij hun prooi kunnen vermorzelen. Vissen uit andere geslachten van de familie Diodontidae (zoals Chilomycterus) hebben daarentegen vaste, niet beweegbare stekels.

Egelvissen kunnen net als de kogelvissen hun lichaam opblazen door water of lucht in te slikken, waardoor zij tot een bal opzwellen. Hun sterk toegenomen volume beschermt hen dan tegen aanvallen van roofvissen. De scherpe, naar buiten opklappende stekels, vormen daarbij een tweede beschermingsmechanisme. Sommige soorten zijn giftig, vanwege de stof tetrodotoxine in hun huid/of ingewanden. Door deze eigenschappen hebben egelvissen maar weinig van roofvissen te duchten, behalve misschien van haaien of orka's, hoewel op jonge exemplaren ook door tonijnen en dolfijnen wordt gejaagd.

Bij egelvissen wordt er gezegt dat ze zich in gevangenschap opblazen om aandacht te trekken. Dit in tegenstelling van kogelvissen die dit doen als uiting van stress. Dit is echter niet bewezen.


Natuurlijke leefomgeving
De Diodon hystrix leeft in de Atlantische oceaan, het Oosterlijk deel van de Stille Oceaan, Westerlijk Indische Oceaan en de Middenlandse zee.

De Atlantische Oceaan is na de Grote Oceaan de grootste oceaan en bedekt ongeveer een vijfde deel van de aarde. De naam is afkomstig van het mythische continent Atlantis. De oppervlakte bedraagt 82.362.000 km². De gemiddelde diepte is 3.926 meter en de grootste diepte, 8.605 meter, is de trog van Puerto Rico.


Overzicht en reliëfkaart van de Atlantische Oceaan

Met de Atlantische Oceaan wordt het S-vormige wateroppervlak ten oosten van Noord- en Zuid-Amerika en ten westen van Europa en Afrika bedoeld. In het noorden ligt Groenland en gaat de Atlantische Oceaan over in de Noordelijke IJszee. Tussen Antarctica en Kaap Hoorn ligt de grens met de Grote Oceaan. Het Panamakanaal vormt hiertussen een alternatieve verbinding. De grens met de Indische Oceaan bevindt zich tussen Kaap Agulhas en Antarctica. In het zuiden grenst de Atlantische Oceaan aan de Zuidelijke Oceaan.

De Indische Oceaan ligt tussen Oost-Afrika, Zuid-Azië, de archipel van Indonesië en Australië. Ook het verre zuidelijke Antarctica zou als een grens kunnen worden gezien. Het noordelijk deel van de Indische Oceaan wordt door India in tweeën verdeeld, in de Golf van Bengalen en de Arabische Zee.


Overzicht en reliëfkaart van de Indische Oceaan

De Indische Oceaan is, met een oppervlakte van 73.481.000 km², de kleinste oceaan (tenzij de Noordelijke IJszee ook als oceaan wordt gezien). De Indische Oceaan is de derde grootste oceaan van de wereld en bedekt ongeveer 20% van het totale wateroppervlak van de aarde. De gemiddelde diepte is 3.890 meter en de grootste diepte, 8.047 meter.

De Grote Oceaan of Stille Oceaan (Engels: Pacific Ocean, vroeger Stille Zuidzee genoemd) is een oceaan die ligt tussen Oost-Azië, Noord- en Zuid-Amerika en Australië. De oceaan grenst in het noorden aan de Noordelijke IJszee en in het zuiden aan de Zuidelijke Oceaan. De Grote Oceaan is de grootste oceaan op aarde. Hij heeft een oppervlakte van 165,2 miljoen km², oftewel 32% van de aardoppervlakte; inclusief randzeeën bedraagt de watermassa zelfs 35% van het totale aardoppervlak. De Grote Oceaan is ontstaan na het opbreken van Pangea.


Overzicht en reliëfkaart van de Grote Oceaan (Oostelijk en Westerlijk deel)

De temperatuur van het water in de Stille Oceaan varieert van onder 0 °C in de poolgebieden tot ongeveer 29 °C dichtbij de evenaar. Het zoutgehalte varieert ook wat de breedtegraad betreft. Het water dichtbij de evenaar is minder zout dan het water elders, vanwege overvloedige equatoriale neerslag. Bij de polen is het zoutgehalte ook laag, doordat daar weinig verdamping van het zeewater plaatsvindt.

De Middellandse Zee is gelegen tussen Zuid-Europa, West-Azië en Noord-Afrika. Het gebied is 3850 km lang en heeft een gemiddelde breedte van 600 km, de gemiddelde diepte van de zee is ongeveer 1430 m. De totale oppervlakte van de zee is ongeveer 2 miljoen km².

Tot de Middellandse Zee behoren ook de Adriatische Zee ten oosten van Italië, de Egeïsche Zee tussen Griekenland en Aziatisch Turkije, de Ionische Zee tussen Italië en Griekenland, de Tyrreense Zee ten westen van Italië, de Ligurische Zee ten noorden van Corsica, de Levantijnse Zee ten oosten van Cyprus en de Zee van Alborán tussen Spanje en Marokko.


Satellietfoto's en impressie van de Middellandse Zee

De Nijl is verreweg de grootste rivier die uitmondt in de Middellandse Zee. Alle andere grotere rivieren (langer dan 400 kilometer) die in de Middellandse Zee uitmonden, ontspringen in Europa. Van west naar oost zijn het: de Ebro, de Rhône, de Tiber, de Po, de Adige (Etsch) en de Maritsa (Evros).

Het Middellandse Zeeklimaat wordt ook wel mediterraan klimaat genoemd. De term Middellandse Zeeklimaat verwijst naar het klimaat in landen rond de Middellandse Zee. De grote, relatief warme, watermassa is van grote invloed op de landen rondom de Middellandse Zee. De noordelijk gelegen landen zijn daardoor relatief warm (Mediterraan klimaat), de zuidelijke landen relatief koel. De zomers zijn warm en de winters, waarin de meeste regenval plaatsvindt, zijn zacht. Het Mediterraan klimaat maakt onderdeel uit van het subtropische klimaatgebied.


Foto's






Video's